نظامی

معرفی برترین خودروهای نظامی آبی و خاکی جهان

خودروهای نظامی آبی و خاکی مدت مدیدی است که ساخت آن در بین کمپانی‌های خودروسازی و حتی برندهای مشهور تولید قایق‌های تندرو و سبک رواج دارد. باید گفت این ایدئولوژی از دیرباز هم مد نظر دکترین جنگی بوده که امروزه به دنبال توسعه آن نیز هستند.

BMP1

این خودروی زرهی شنی‌دار در سال 1966 وارد ارتش سرخ شد و به عنوان یکی از طرح‌های انقلابی ادوات زرهی پیاده نظام در آن زمان به شمار می‌رفت. از شاهکار پاول ایساکوف روسی تا به امروز بیش از 20 هزار دستگاه ساخته شده است که طبق آمارها، در چهار جنگ یوم کیپور، افغانستان، ایران و عراق و جنگ اول خلیج فارس حضوری موفق داشته است.

این زره پوش قابلیت‌های یک تانک سبک و یک نفر بر را در هم ادغام کرده و با ویژگی منحصر به‌فرد خود که همان قابلیت استفاده در آب و خاک بود، برای اولین بار چهره نبردهای پیاده نظام را برای همیشه تغییر داد و باعث به وجود آمدن تاکتیک‌های جدید نظامی در کل جهان شد.

نیروی محرکه BMP1 از یک موتور دیزلی با قدرت ۳۰۰ اسب بخار تامین می‌شود. حداکثر سرعت این زره پوش در جاده ۶۵ کیلومتر، خارج از جاده ۴۵ کیلومتر و در آب ۸ کیلومتر بر ساعت است. این خودرو همچنین توانایی عبور از موانع عمودی به ارتفاع ۸۰ سانتی‌متر و خاکریزهایی به عمق ۲٫۵ متر را دارد. برد عملیاتی آن با سوخت کامل حداکثر ۶۰۰ کیلومتر است. هم چنین راننده و فرمانده به دید تلسکوپی با استفاده از چند پریسکوپ و دوربین دید در شب مجهز بودند و یک دستگاه بی‌سیم برای استفاده فرمانده در خودرو قرار داشت.

سلاح اصلی این خودرو آبی و خاکی یک توپ بدون خان 73 میلی متری با برد 800 متر و نرخ آتش حداکثر 10 گلوله در دقیقه بود و 40 گلوله نیز به عنوان خشاب درون کابین قرار می‌گرفت. پرتابگر موشک ضد تانک مالیوتکا با برد مفید 2 تا 4 کیلومتر هم سلاح سنگین دیگر این نفربر به شمار می‌رفت. بعدها روی BMP1 موشک‌های بسیار پیشرفته تر ET4 و ET5 نصب شدند که این نفربر را حتی به تانک حمایت کننده زره پوشان اصلی میدان نبرد نیز تبدیل کرده بود که موجب شد دکترین تاکتیک‌های جنگی، به این خودرو لقب آچار فرانسه را اعطا کنند.

شایان ذکر است؛ این تانک که یکی از برترین خودروهای نظامی آبی و خاکی جهان محسوب می‌شود، هم اکنون در کشورمان ایران با نام‌هایی چون براق و خشایار مشغول انجام وظیفه در یگان‌های زرهی ارتش و سپاه است.

Amphibious Assault Vehicle

این نفربر در حال حاضر متعلق به سپاه تفنگ داران نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده و در مواقع اضطراری از ناوشکن‌ها، ناو هواپیمابر و …. دفاع می‌کنند. این نفربر ساخته کمپانی FMC بوده و در سال 1972 به خدمت نیروی دریایی آمریکا در آمده است. در سال 1984 تغییرات عظیمی از سوی کمپانی FMC برای رقابت با نفربرهای شوروی روی AAV صورت گرفت که باعث شد سیستم‌های مخابراتی به‌روز، سامانه‌های دید در شب و سونار قوی‌تر روی آن نصب شوند و حتی موجب شد سرعت این نفربر در آب افزایش پیدا کند و به 12 کیلومتر در ساعت برسد.

دو مسلسل سبک و سنگین با کالیبرهای 12.7 و 40 میلی‌متری برای دفاع از سربازان و دفع دشمن روی AAV قرار گرفت و زره آن به قدری تقویت شد که به گفته سازندگان آن، قادر است در برابر چندین موشک هم زمان دوام آورده و به هیچ عنوان غرق نشود. سامانه دید در شب آن قادر بود تا اجسام روی آب را تا 8 کیلومتر دورتر شناسایی کرده و حتی از گرمای تولید شده آن‌ها حرکت بعدی دشمن را نیز تخمین بزند.

شایان ذکر است؛ این نفربر قادر است بیش از 4 راکت انداز را حمل کند که در واقع به دلیل وجود نداشتن برجک مانند تانک، باید آن را روی لوله‌های بزرگ نصب کنند که معمولاا در 90 درصد جنگ‌هایی که این نفربر شرکت کرده چنین اتفاقی نیفتاده است. قلب تپنده AAV می‌تواند 400 اسب بخار قدرت تولید کند و با یکبار سوختگیری قادر است تا 490 کیلومتر مسیر هموار را بپیماید

امتیاز مجموع: 0]
برچسب ها

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن