خودروهای تجاری

بررسی کامیون خودران اشکوش ترامکس

اگر بخواهیم کامیون‌ها و ماشین‌های سنگین جنگی را بررسی کنیم، بدون شک سهم بزرگی را برای کامیون‌های Oshkosh قائل خواهیم بود. کامیون‌هایی که در صحنه‌های نبرد، پا به پای خودروهای هاموی نقش مهمی در تار و مار کردن دشمن در جولانگاه جنگ دارند. کامیون مورد بررسی ما در این مقاله، اشکوش ترامکس است.

این کامیون در ایپزود ۵ از فصل ۱۹ تاپ گیر به مصاف رنجرور سوپرشارژ ۱۰۰ هزار پوندی رفت. این برند خوش نام بریتانیایی به فاصله چند ثانیه و با گذر از مسیرهای سخت و دشوار و پستی و بلندی‌های باورنکردنی، غول مورد بحث ما را شکست داد.

اگر اهل دنیای جنگی باشید، حتما از این موضوع خبر دارید که جنگنده F22 raptor، برترین جنگنده پنهانکار و رادارگریز و نسل ۵ جهان، آخرین سفارش دولت ایالات متحده به کمپانی‌های لاکهید مارتین و بوئینگ است. این جنگنده در آینده‌ای نزدیک جای خود را به جنگنده‌های بدون سرنشین خواهد داد.

چند سال قبل یعنی در سال ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵، دانشگاه Parma ایتالیا با همکاری کمپانی darpa نخستین کامیون خودران و بدون سرنشین دنیا را با افتخار تمام رونمایی کردند.

تفکر اولیه در مورد ترامکس

خودروی اصلی ترامکس بر اساس MTVR 6X6 ساخته شده است. البته در سال ۲۰۰۷ نیز یک نوع ۴X4 از آن برای امتحان در محیط‌های شهری جهت انجام امور شهرداری و حمل خودکار زباله توسعه یافت، که البته هنوز مهیای انجام عملیات‌های درون شهری نشده است.

اشکوش ترامکس

توانایی‌های اشکوش ترامکس

terra max توانایی عبور از صعب العبورترین مسیرهای ممکن جنگی را دارد و با کمک ۶ چرخ، می‌تواند بسیاری از تدارکات و ملزومات جنگی را به مقصد برساند و یا از مناطقی که امکان مین گذاری، کمین و یا حتی بمب‌های کنار جاده‌ای را دارد نیز عبور کرده و سالم به مکان مورد نظر برسد و محموله را تحویل دهد. هر چند اگر هم سالم به مقصد نرسد و دچار حادثه‌ای شود، مطمئن هستیم خانواده‌ای عزیز خود را از دست نداده است و شاید این برترین مزیت و چشمگیرترین صفت این کامیون نسبت به سایر کامیون‌های جنگی دیگر باشد.

روش کار اشکوش ترامکس

این کامیون عظیم الجثه از ۶۴ لیزر جداگانه بهره می‌برد که به سرعت در حال چرخیدن و اسکن جاده هستند. این لیزرها اطلاعات دریافتی و اسکن‌های خود از اطراف کامیون را به کامپیوتر درون کابین فرستاده و این اطلاعات پردازش شده و سپس کامپیوتر، برای این کامیون تصمیم می‌گیرد که کامیون می‌تواند از چه مکان‌هایی عبور کند.

این کامپیوتر بسیار پیشرفته و محرمانه پس از دریافت شرایط جاده پیش رو، میزان گاز، ترمز و پایداری کامیون را متناسب با شیب و پستی و بلندی‌های مسیر کنترل و البته پیش بینی می‌کند. هم چنین می‌تواند با کم کردن باد لاستیک‌ها، به صورت اتومات و خودکار با اصطکاک بیشتر مسیرهای شنی و رمل را به سرعت و با اطمینان خاطر طی کند. هم چنین باید یادآور شد که حداکثر سرعت این کامیون برابر با ۱۰۵ کیلومتر در ساعت است.

اشکوش ترامکس قابلیت این را دارد که  توسط ماهواره‌ها، جی پی اس و سایر دستگاه‌های ناوبری از اتاقکی صدها کیلومتر دورتر از میدان جنگ هدایت شود و ماموریت خود را انجام دهد، همچنین سیستم‌های ناوبری و کامپیوتر مرکزی این کامیون برای مصرف سوخت کمتر و روان‌تر شدن حرکت این کامیون این قابلیت را دارد که مسیر حرکت و نقشه منطقه را به صورت دستی به آن وارد کرده و بقیه کار را به ترامکس سپرد.

مشخصات فنی

پیشرانه اشکوش ترامکس همان انجین پایه خودروی اشکوش یعنی ۱۲ سیلندر ساخت کاترپیلار با ۱۱.۹ لیتر حجم موتور و ۴۲۵ اسب بخار قدرت به همراه ۴۸۳ نیوتن متر گشتاور است. این موتور این شاهکار جنگی را قادر می‌سازد از شیب ۶۰ درصدی نیز بالا رفته و یا از مسیری با ۴۰ درصد شیب عرضی جاده عبور کند.

این محصول می تواند از گودالی با عمق ۱۰۰ سانتی متر به راحتی جان سالم به در ببرد. جالب است بدانید که این غول، توانایی عبور از رودخانه‌های خروشان با عمق ۱۵۰ سانت به همراه بار را نیز دارد. همچنین این ماشین ۶ متری می‌تواند ۷ تن بار را حمل و یا تا ۱۵ تن را به همراه خود یدک بکشد.

در حال حاضر اشکوش ترامکس برای ارتش‌های ایالات متحده و بریتانیا فعالیت می‌کند، اما چندان حضور پر رنگی ندارد. وسیله‌های نقلیه بدون سرنشین و خودکار همچنان مخالفان و موفقان بسیاری دارد. هر چند که مزیت‌های این کامیون بر هیچ کس پوشیده نیست، اما همانطور که جیمز می بعد از خط پایان گفت:

یک ماشین که به وسیله پیشرفته‌ترین تکنولوژی و کامپیوترها هدایت می‌شد از یک ماشین با هدایت و دخالت مستقیم انسان شکست خورد، ما آدم‌ها هنوز هم مهمترین بخش ماشین هستیم  و اگر اینطور نبود، ما محکوم به فنا می‌شدیم.

یکی از کارشناسان و تحلیلگران ملزومات جنگی نیز در مورد این کامیون‌های باهوش این چنین اظهار نظر کرده است:

فرماندهان نیروی زمینی ایالات متحده هنوز به درک کامل از اهمیت و کاربرد کاروان‌های لجستیک با خودروهای هوشمند و کنترل از راه دور نرسیده اند. اینکه بتوانیم بسازیم و یا نه و اینکه سخت باشد و یا آسان تازه می‌شود یک بخش قضیه! باید دید فرماندهان ما به درک استفاده از چنین تجهیزاتی رسیده‌اند یا نه؟

همین اظهار نظر جالب، آینده این گونه ماشین آلات را نامشخص می‌کند. اما هرچقدر هم که پیشرفت تکنولوژی را نفی کنیم و ماشینی شدن را ضرری برای بشریت بدانیم، بازهم قبول خواهیم کرد آینده جنگ و انسان‌ها با ماشین‌ها و روبات‌های خودکار گره خواهند خورد و جداناپذیرترین پیوندها را رقم خواهند زد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن